لکن میٹی

اوس دن ایسراں ہویا کہ سورج سرگی ویلے اُگ پیا۔ نمازیاں دی تہجد تے فجر قضا ہو گئی۔اوہ اک دوجے نوں پچھدے پھرن پئی اسی ہن نماز پڑھ سکنے آں کہ نہیں۔پر۔۔ایس گل دا جواب دین والا کوئی نہیں سی۔
کنک ونّے رنگ دی مٹیار نے مونہہ تے پانی دا چھٹا ماریا تے مدھانی ددھ وچ پا دتی۔ ددھ رڑکدی او سوچن لگ پئی کہ اوہ اج کویلے کیوں اٹھی اے۔ سورج اگن توں پہلاں تے اوہ آنڈھ گوانڈھ نوں لسی دے کے چاٹی وی دھو چھڈ دی سی۔ ۔۔۔پر اج کیہہ ہویا اے۔ 
باہروں آ کے طالبے نے باسی روٹی اچار نال کھادی تے لسی دے چھنّے نوں مونہہ لا کے ڈیکو ڈیک پی گیا۔ 
’’ اج توں چھا ویلا لے کے پیلی وچ نہیں آئی ؟ ‘‘اوہنے چاٹی دھوندی سوانی نوں پچھیا۔ پر اوہ کیہہ دسدی۔ اوہ تے آپ دلیلیں پئی سی۔ 
پنڈ دے بزار اچ دکاناں کھل گیئاں سن پر گاہک نظر نہیں سن آ رہے۔ سرگھی ویلے اگن والا سورج ات دی گرمی سٹ رہیا سی۔ گھراں وچ تے باہر سارے لوک ایس دوزخ نال گھبرائے پئے سن۔ 
’’ یار اج کیہہ ہویا اے۔۔ایڈی گرمی۔۔۔؟ ‘‘ دفترنوں جان والے باوٗ نے اپنی سایئکل اچ ہوا بھردیاں ہویاں نیڑے کھلوتے منشی نوں پُچھیا۔ 
’’ گرمی۔۔۔؟ خدا دا قہر آکھو جی۔۔۔پر باوٗ اے ہویا کسراں ۔۔۔؟ ‘‘منشی نے اچیچا اہونوں سوال کر دتا۔ 
’’ میری گھڑی خبرے بند ہو گئی اے۔۔انج چاپدا اے مینوں دفتروں کویل ہو گئی اے۔۔۔‘‘باوٗ نے آکھیا۔
’’ اج ساریاں گھڑیاں بند ہو گیاں نے۔۔۔لگدا اے ویلا ای کھلو گیا اے۔۔۔‘‘
’’ ویلا۔۔؟ ویلا تے کدی نہیں کھلوتا۔۔۔‘‘
’’ غضب سائیں دا۔۔۔پوہ دا مہینا تے ایڈی اگ۔۔۔‘‘ پیلی نوں پانی لا کے وٹّ تے آ کے بہن والے حمیدے نے متھے توں پسینہ پونجدیاں آکھیا۔ 
’’ پر چاچا۔۔سورج سرگھی ویلے۔۔۔؟ ‘‘
پتر ایہہ میں نہیں جان دا۔۔اسیں اپنے وڈیاں توں ایہہ گل سنی تے اوہناں اپنے وڈیاں توں، پر ساڈھے پنڈ وچ۔۔۔‘‘
’’ شہر والے آکھدے نے سورج راتیں ڈُبّا ای نہیں۔۔۔‘‘ شہروں اون والے چودھری دے منڈے نے آکھیا۔
’’ لو۔۔ہور سن لو۔۔۔اپنا اپنا ٹھکانا کر لوو۔۔۔پتہ نہیں کیہ ہون والا جے۔۔۔‘‘
پر اوہناں نوں کیہ پتہ سی پئی ہونی بیت چکی سی۔ 
ساری دیہاڑی ایہناں وچاراں وچ لنگھ گئی کہ سورج سرگھی ویلے کیوں اُگ پیا تے اگدیاں سار ای سڑدا بلدا دن کیوں چڑھیا۔ دوپہر بھخدیاں بھجدیاں لنگھی۔ بلداں دیاں جوڑیاں، پشو، ڈنگر تے پنڈ دے وسنیک گرمی نال موکھل گھتے پر کسے نوں پتہ نہ لگا کہ انج ہویا کیویں۔۔شہر اچ پڑھن والے سکولئے، دفتراں اچ کم کرن والے باوٗ، وڈے وڈیرے تے سیانے، سارے انج چپ سن جیویں کسے اوہناں کولوں بولن دی طاقت کھو لئی اے۔ 
سورج اگیاں اٹھاراں گھنٹے ہو گئے سن پر اوہ اجے وی ایسراں چمک رہیا سی جیویں دوپہر ہووے۔
سکولیاں دیاں اکھاں اگے اکھر ٹپدے رہے۔ کامیاں دا مڑھکا چوندا رہیا۔ تھکیویں نال اوہناں دے جُسّے پیڑ کرن لگ پئے کہ دیہاڑی ای لمی ہو گئی سی۔ اوہناں دیاں اکھاں نیندر نال بھاریاں سن پر سورج دیاں دراچھیاں رشماں اوہناں دے جُسّیاں توں پار ہو گیاں سن۔ 
نیندر سُولی تے وی آجاندی اے۔۔۔ایہہ صدیاں پرانی بات اج کُوڑ ہو گئی سی۔ ترنجناں وچ کھیہہ اڈ رہی سی۔ کھوہاں تے دیو پھر گئے سن۔ کیکلی پاون والیاں کڑیاں پچھلے اندراں وچ لُکیاں سورج ڈبن دا انتظار کر دیاں رہیاں۔مجھاں نے دھاراں لاہن توں انکار کر دتا۔ کانواں، چڑیاں تے طوطیاں نے چیخ چیخ کے درختاں دے ٹاہن ہلا دتے۔ پانی کتھے بندہ ماریاں نہیں سی پیا لبھدا۔ زمین انج سُک گئی کہ اوہدے اتے چڑیپر پئے گئے۔
اودھر یونیورسٹی دے وڈے ہال وچ منڈیاں نے اک بڈھے پروفیسر نوں گھیر لیا۔۔’’ جناب تسیں ہی کجھ دسّو۔۔‘‘
’’ گل ایہہ وے پئی۔۔۔ایہہ زمین، سورج ، کاینات دے ذرّے نیں۔ صرف ذرے۔۔‘‘
’’ پر جناب۔۔ایہہ گل تے کوپر نیکس نے آکھی سی۔۔۔‘‘
’’ ہاں۔۔۔ہر کوپر نیکس ایہو ای گل آکھے گا، آکھدا رہوے گا۔۔تے لوکی اوہنوں مردود۔۔۔‘‘
منڈیاں نے پروفیسر نوں مونڈھیاں تے چُک لیا۔۔۔تے ۔۔فائر بریگیڈ دیاں گڈیاں ہنیرے دی اوس بُکّل ول ٹر پیاں جتھوں ایہہ سورج۔۔نخشب دے چن ورگا جعلی سورج اُگیا سی۔

سوا نیزے تے سورج

دھپ اچ بڑی تیزی اے تے آخراں دی گرمی پے رہی اے۔چن تارے سڑ بل کے بدلاں دے لیف اچ جا چھپے نیں ایہہ کالے بد ل سورج دی تیز روشنی اچ اگ دے لمبو جاپدے نے۔کاراں موٹراں تے مخلوق روز وانگوں ، کسے جادو ہیٹھ پتہ نہیں کدھر جا رہی اے۔بے وسی دی ایس چادر تھلے جے کوئی کسے منزل یا سمت نوں پچھانن دی کوشش کردا وی اے تے فضا اچ پھیلی کاربن ڈایی آکسایڈ اوہدے مساماں اچ آ وڑدی اے تے اوہ پورا منہ کھول کے اپنا ساہ سانواں کرن دی کوشش اچ اوتھے دا اوتھے ای کھلوتا رہ جاندا اے۔
لکڑی دے فرش تے کھٹ کھٹ دی آواز دور دور تیک سنائی دیندی اے۔شیشے دے کیبن دا دروازہ چرچراندا اے،ریوالونگ چییر دی کریک جئی آواز اوندی اے۔کنٹرول سوچ دبایا جاندا اے۔ساری عمارت اک زور دار اواز نال کمب جاندی اے۔روبوٹ اپنیاں اپنیاں میزاں سامنے آ کھلوندے نیں تے میزاں تے رکھیاں وکھو وکھ رنگ دیاں ٹوپیاں چک کے اپنے اپنے سراں تے رکھ لیندے نیں۔ایہہ ٹوپیاں ہی اوہناں دی پچھان نیں۔اوہ میزاں تے رکھے سپرٹ لیمپاں تھلے اگ بالدے نیں تے اوہناں اتے مختلف قسم دے اپریٹس رکھدے نیں۔ گرم ہون والے محلول وچوں اٹھدا دھواں کئی قسم دیاں بوتلاں اچوں لنگدا ہویا گیس اچ تبدیل ہو کے سلنڈراں اچ جمع ہو ریا اے۔ہر روبوٹ دے منہ تے اکو جئی مشینی مسکان اے تے اوہناں دے ہتھ وی مشینی انداز اچ اپنے اپنے کم اچ رجھے نیں۔
۔۔۔۔باہر ٹریفک دا شوہ دریا پیا وگدا اے۔۔۔۔
شیشے دے کیبن اچ ریوالونگ چییر تے بیٹھا بندہ کجھ مطۂن نظر اوندا اے تے اپنیاں ادھ کھلیاں اکھاں اتے کدی اک تے کدی دوجا چشمہ لاندا اے۔کمرے اچ لگی سکرین توں اوہ لیبارٹری وچ ہون والے ہر کم نوں تک رہیا اے۔واری واری اوہ سارے بٹن دباندا اے۔سرکٹ چیک کردا اے۔مختلف نوب مڑوڑدا اے۔اوہدے متھے تے ہن پریشانی اے تے پسینے دے نکے نکے قطرے وی۔سکرین اتے نیلی رنگ دی ٹوپی والے روبوٹ دا کلوزاپ نظر اوندا اے۔
۔۔حیرانی۔۔۔۔پریشانی۔۔۔۔اسل وٹ۔۔۔
شیشے دے کیبن دا دروازہ کھلدا اے۔لکڑی دے فرش تے کھٹ کھٹ دی آواز پھیلدی اے تے ادھ کھلیاں اکھاں والاہن نیلی ٹوپی والے روبوٹ دے کول اپڑ جاندا اے۔اوہدیاں اکھاں پوریاں کھل جاندیاں نے پر روبوٹ دے سارے سرکٹ تے سارے سوچ ،ٹانکے ٹھیک کم کر رہے نیں۔اوہ تسلی نال واپس چلا جاندا اے۔
باہر سڑکاں اتے تار کول گرمی دی شدت نال پگھلن لگ پیا اے۔درختاں دے پتیاں وچوں نترن والا نور ہن اگ وسا رہیا اے۔ساہ لینا اوکھا ہو گیا اے تے کاربن ڈایی اوکساییڈ ہر پاسے پھیل گئی اے۔
مٹی رنگے اوورآل تے رنگ برنگیاں ٹوپیاں والے روبوٹ سلنڈراں اچ آکسیجن گیس جمع کر رہیے نیں۔پشلے کئی سالاں توں ایس لیبارٹری اچ اییہو تجربہ ای ہو رہیا اے۔روبوٹ اوہدی مدد کر رہے نیں پر اوہ نہیں جان دے کہ اوہ اوہدے واسطے ایہہ کم کیوں کر رہے نیں۔اوہ تے محض روبوٹ نیں تے رنگ برنگیاں ٹوپیاں اوہناں دی پچھان اے۔اودھر شیشے دے کیبن اچ صورت حال دا گراف کدی سدھیاں تے کدی لمیاں لکیراں بنا رہیا اے۔کیی قسم دیاں مشیناں تے کل پرزے چیک کرن دے بعد،جدید ترین ٹیکنالوجی دی مدد دے باوجود اوہنوں ہالی تیک سمجھ نہیں آئی کہ نیلی ٹوپی والا روبوٹ ، لیبارٹری اچ تے صحیح کم کردا نظر اوندا اے پر کنترول روم دی سکرین اوہدے وچوں نکلن والیاں منفی لہراں کیوں وکھا رہیی اے۔سارے روبوٹ اوہدے اپنے ہی بناے ہوے نیں تے اوہناں اچ اونی ہی عقل اے جنی اوس نے دتی ۔۔۔ پر۔۔۔۔پر اوہ کسے قسم دا خطرہ مل نہیں لے سکدا۔
اوہ بٹن دباندا اے تے سارے روبوٹ جس انداز اچ کم کر رہے سن اوتھے ہی کھلو جاندے نیں۔چپ چان۔۔۔پر نیلی ٹوپی والا ہالی تیک حرکت اچ اے بلکہ واری واری اپنے ہر ساتھی کول جا کے اپنی ٹوپی اتاردا تے اوہدے سر تے رکھدا اے۔آخری ساتھی کولوں واپس پرتدا اے تے کافی دیر بعد لیبارٹری اچ کھسر پھسر دیاں آوازاں اوندیاں نیں۔
ہن سارے روبوٹ نیلیاں ٹوپیاں پائی کھلوتے نیں۔کیبن والے نوں ایہہ صورت حال کسے پج ویْ قبول نہیں۔اوہ ہر حالت اچ، ہر قیمت تے آکسیجن دی چوکھی توں چوکھی مقدار اپنے قبضے اچ رکھنا چاہندا اے۔اییدے اچ ای اوہدی بچت اے تے انج کرن واسطے اوہدے کول کئی کلیشے، گھڑے گھڑاے فارمولے، اصول تے فلسفے نیں۔ریوالونگ چییر گھما کے اوہ مختلف فون نمبر ملاندا اے پر رابطہ ختم ہو چکیا اے۔اوہ کرسی دا رخ تبدیل کردا اے۔ بے دلی نال کنٹرول پینل دا اک سوچ آن کردا اے۔شیشے دے کیبن دا دروازہ چھٹاک کر کے ٹٹ جاندا اے۔نیلی ٹوپی والا روبوٹ اوہدے سامنے آ کھلوندا اے۔اوہ وساکھیاں دا سہارا لے کے کرسی توں اٹھن دی کوشش کردا اے پر نیلی ٹوپی والا اوہدیاں وساکھیاں کھو کے اپنیاں بغلاں ہیٹھ دبا لیندا اے تے اوہنوں کیبن توں باہر سٹ دیندا اے۔
باہر گرمی آخراں تے وے۔سورج دی روشنی اگ دے لمبواں ہارپھیل چکی اے تے کاربن ڈایی آکساییڈ زمین دے مساماں تیک جا اپڑی اے۔۔۔۔